dimecres, 25 de març del 2015

PRESENCIA



Hay presencias en nuestras vidas que nos inspiran.
            Nos impulsan a aspirar a un ideal más elevado.
            Nos abren a la esperanza de una vida mejor.
            Nos dan la confianza de que es posible.
            Nos elevan, nos llevan a otro espacio de sentir y de ser.
            Amplían nuestra mirada.
            Son como la fragancia del jazmín.
            Nos envuelven de un perfume que da otro color a nuestra vida. Se lleva todo el aire viciado de los sentimientos encallados, y el corazón empieza a sentir la fragancia de la libertad.
            Son presencias luminosas.
            La pesadez se esfuma y aparece la luz, ilumina las estancias de tu alma, y se vuelve prioritario limpiarlas. Ves, reconoces y decides soltar.
            Vives la liviandad de ser libre, sin nada que te ate.
            Hay presencias que son como un fuerte viento: a su paso cambian el paisaje.
            Otras presencias, son como la brisa, son una caricia para el alma. Te hacen sentir amada, reconocida, respetada.


Miriam Subirana( El poder de nuestra presencia).

divendres, 6 de març del 2015

SOBRE EL MIEDO

Me niego a someterme al miedo que tira la alegría de mi libertad,
Que no me deja arriesgar nada,
Que me hace pequeño y mezquino,
Que no me deja ser directo y franco,
Que me persigue y que ocupa negativamente mi imaginación,
Que pinta siempre visiones sombrías.
Sin embargo no quiero levantar barreras por miedo del miedo.
Yo quiero vivir, y no quiero encerrarme,
No quiero ser amigable por miedo a ser sincero.
Quiero pisar firme porque estoy seguro y no por encubrir mi miedo.
Y cuando me callo, quiero hacerlo por amor
y no por temer las consecuencias de mis palabras.
No quiero creer en algo por miedo a no creer.
No quiero filosofar por miedo a que algo pueda tocarme muy cerca.
No quiero imponer algo a los otros, por miedo que puedan imponerme algo a mí.
Por miedo a equivocarme no quiero ser inactivo.
No quiero huir hacia lo viejo o inaceptable,
por miedo a no sentirme seguro en lo nuevo.
No quiero hacerme el importante porque tengo miedo a ser ignorado.
Por convicción y por Amor, quiero hacer lo que hago y dejar de hacer lo que dejo de hacer.
Del miedo quiero arrancar el dominio y dárselo al Amor.
Y quiero creer en el reino que existe en mí.

Autor: Rudolf Steiner.

divendres, 30 de gener del 2015

PRESENTACIÓ DE CLARIANA PARC A OLIVA

Vesprada bonica i divertida amb els millors amics que tinc, els xiquets i les xiquetes. Ací estic amb Ximo, Miquel i Candela que feren una gran actuació.

divendres, 16 de gener del 2015

EL VALIOSO TIEMPO DE LOS MADUROS


“Conté mis años y descubrí,
que tengo menos tiempo
para vivir de aquí en adelante,
que el que viví hasta ahora...
Me siento como aquel chico
que ganó un paquete de golosinas:
las primeras las comió con agrado,
pero, cuando percibió
que quedaban pocas,
comenzó a saborearlas profundamente.
Ya no tengo tiempo
para reuniones interminables,
donde se discuten estatutos,
normas, procedimientos
y reglamentos internos,
sabiendo que no se va a lograr nada...
Ya no tengo tiempo
para soportar absurdas personas
que, a pesar de su edad cronológica,
no han crecido.
Ya no tengo tiempo
para lidiar con mediocridades.
No quiero estar en reuniones
donde desfilan egos inflados.
No tolero a manipuladores
y ventajeros.
Me molestan los envidiosos,
que tratan de desacreditar
a los más capaces,
para apropiarse de sus lugares,
talentos y logros.
Detesto, si soy testigo,
de los defectos que genera
la lucha por un majestuoso cargo.
Las personas no discuten contenidos,
apenas los títulos.
Mi tiempo es escaso
como para discutir títulos.
Quiero la esencia,
mi alma tiene prisa....
Sin muchas golosinas en el paquete...
Quiero vivir al lado
de gente humana, muy humana.
Que sepa reír, de sus errores.
Que no se envanezca,
con sus triunfos...
Que no se considere electa,
antes de hora.
Que no huya, de sus responsabilidades.
Que defienda, la dignidad humana.
Y que desee tan sólo
andar del lado de la verdad
y la honradez.
Lo esencial es lo que hace
que la vida valga la pena.
Quiero rodearme de gente,
que sepa tocar el corazón
de las personas…
Gente a quien los golpes
duros de la vida,
le enseñó a crecer
con toques suaves en el alma.
Sí… tengo prisa…
por vivir con la intensidad,
que sólo la madurez
puede dar.
Pretendo no desperdiciar
parte alguna de las golosinas
que me quedan…
Estoy seguro
que serán más exquisitas,
que las que hasta ahora he comido.
Mi meta es llegar al final
satisfecho y en paz
con mis seres queridos
y con mi conciencia.
Espero que la tuya sea la misma,
porque de cualquier manera
llegarás..."
MARIO ANDRADE - Poeta, novelista, ensayista y musicólogo brasileño.

PRESENTACIÓ DE CLARIANA PARC A Oliva